Logo Radio Łódź

Nie żyje Alina Janowska

Zmarła Alina Janowska, wybitna aktorka, uczestniczka Powstania Warszawskiego. Miała 94 lata.

(Fot. Wikipedia)

Legenda polskiego kina i teatru miała w dorobku ponad 40 ról filmowych. Była artystką wszechstronną, występowała na warszawskich scenach: Syreny, Buffo, STS-u i Komedii, a także w Teatrze Telewizji, na estradzie i w kabarecie. Przez kilkadziesiąt lat była związana z Polskim Radiem, grała w "Podwieczorku przy mikrofonie" i licznych słuchowiskach.

Jako początkująca aktorka z sukcesem zagrała w pierwszych polskich produkcjach powojennych - w "Zakazanych piosenkach" i komedii "Skarb". Szczególną popularność zyskała w latach 60. dzięki roli ciotki Ireny w serialu "Wojna domowa" oraz ciotki Uli w filmie "Podróż za jeden uśmiech" z lat 70. Grała także w "Rozmowach kontrolowanych" i "Wszystkich świętych", a ostatnio w obrazach "Niezawodny system" i "Ostatnia akcja". Występowała w serialach "Czterdziestolatek", "Lalka", "Złotopolscy" i "Plebania", pojawiła się też w "Na dobre i na złe".

Podczas II wojny światowej Alina Janowska została aresztowana za współpracę z podziemiem i pomoc żydowskiej rodzinie. W Powstaniu Warszawskim, pod pseudonimem "Alina" była łączniczką dowództwa Batalionu "Kiliński". Po wojnie przez wiele lat przewodniczyła Sekcji Estrady ZASP-u. Była pomysłodawczynią i dyrektorem artystycznym Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Estradowej. Dzięki jej inicjatywie powstało Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom "Gniazdo" oraz Mała Filharmonia.

Aktorka została odznaczona Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2003 roku została 706. Kawalerem Orderu Uśmiechu, przyznanym przez dzieci. Jest bohaterką książki Dariusza Michalskiego "Jam jest Alina, czyli Janowska Story".

Alina Janowska urodziła się 16 kwietnia 1923 roku w Warszawie. We wrześniu 1939 roku uciekła ze Słonimia na Polesiu do Warszawy. Pracowała w ogrodach Wilanowa i recytowała patriotyczne wiersze na wieczorkach w pałacu Branickich. W okupowanej Warszawie uczyła się tańca u profesor Janiny Mieczyńskiej. W 1942 roku została na 9 miesięcy uwięziona na Pawiaku. W Powstaniu Warszawskim - od 1 sierpnia do 4 października 1944 roku - była łączniczką dowództwa batalionu "Kiliński".

Po wojnie w Łodzi prowadziła pracę pedagogiczną i choreograficzną, występując jednocześnie w teatrach Dom Żołnierza i Syrena. W 1947 roku przeniosła się do Warszawy gdzie występowała w Narodowym pod dyrekcją Juliana Tuwima, a następnie w Teatrze Wojska Polskiego, późniejszym - Dramatycznym.

W latach 1952-55 i 1960-65 należała do zespołu Teatru Syrena. Jako aktorka "Buffo" współpracowała z kabaretem "Szpak" oraz z "Podwieczorkiem przy mikrofonie". W latach 1962-64 była wykładowcą w Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 1966-80 grała w teatrze "Komedia". Występowała też w kabaretach Frico i Iluzjon.

Alina Janowska aktywnie angażowała się w działalność społeczną. Ponad 30 lat kwestowała na rzecz odbudowy zabytkowych warszawskich Powązek. W 1990 roku została wybrana na radną Żoliborza z listy Komitetu Obywatelskiego. Walczyła o tanią stołówkę dla emerytów, założyła Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom "Gniazdo".
Artystka była żoną słynnego szermierza, mistrza olimpijskiego Wojciecha Zabłockiego oraz matką trojga dzieci.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)

Uwaga! Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W programie służącym do obsługi internetu (przeglądarce internetowej) można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Zgadzam się z polityką