Logo Radio Łódź

Dotknij Teatru 2015. Zobacz program

Prawie sto wydarzeń, spektakli, wystaw, warsztatów, projekcji filmowych przygotowali organizatorzy łódzkiej szóstej edycji akcji "Dotknij Teatru" realizowanej w związku z przypadającym 27 marca Międzynarodowym Dniem Teatru.

Ideą przewodnią tegorocznych spotkań jest "Wy-korzenienie". - Wy-korzenie interpretowane w kontekście poszukiwania tożsamości. Taki temat został podjęty przez organizatorów, zwłaszcza przez teatry offowe, na przykład teatr Marcina Brzozowskiego, czy Adama Mortasa- podkreśla koordynatorka projektu Anna Ciszowska z Teatru Nowego.

To właśnie Teatr Nowy zainauguruje cały projekt premierą spektaklu "Melancholia/Violetta Villas" w reżyserii Tomasza Wygody. To fantazja na temat ostatnich chwil życia jednej z najbardziej znanych, podziwianych i jednocześnie wyśmiewanych, tragicznych postaci polskiego show-biznesu. Spektakl powstał w koprodukcji z Teatrem Muzycznym Capitol w ramach 36. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu.

W Łodzi w ogólnopolską akcję zaangażowały się także Teatr im. Stefana Jaracza, Teatr Wielki (świąteczna edycja "Magicznych mocy sceny"), Teatr Muzyczny (warsztaty dotyczące oświetlenia teatralnego), Teatr Arlekin (premiera "Konika garbuska"), Teatr Chorea (spektakle "Wszędodomni" i "Po Ptakach"), Teatr Zamiast (premiera "Tajemnic kwiatu paproci"), Teatr Szwalnia (spektakl, akcje performatywne), Muzeum Miasta Łodzi (warsztaty teatralne dla seniorów) i Muzeum Kinematografii, które organizuje przegląd zarejestrowanych na potrzeby telewizji spektakli Tadeusza Kantora. Widzowie będą mogli obejrzeć także film dokumentalny, którego bohaterem jest Tadeusz Kantor.

Wydarzenia w ramach akcji "Dotknij Teatru" rozgrywać się będą w Łodzi od 27 marca do 3 kwietnia. Finałem będzie widowisko plenerowe "Dialogi De Passione#Pasja Dialogu" przygotowane przez zespoły teatrów "Pinokio", "Chorea", "Szwalnia", Pracownię Fizyczną i grupę "Kijo" rozegrane na ulicy Włókienniczej.

Zobacz program Dotknij Teatru 2015: kliknij

Przygotowanie orędzia na przypadający 27 marca Międzynarodowy Dzień Teatru powierzono w tym roku Krzysztofowi Warlikowskiemu, polskiemu reżyserowi. Treść orędzia, w 22 językach, została opublikowana na oficjalnej stronie obchodów www.world-theatre-day.org. 

ORĘDZIE NA MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TEATRU 2015

Mistrzów dla teatru najłatwiej znaleźć z dala od teatru. To zwykle ci, których nie zajmuje teatr jako machina do reprodukowania klisz i konwencji. To oni znajdują pulsujące źródła i żywe nurty rzek, które omijają na ogół teatralne sale i gromadzące się w nich codziennie niezmierzone zastępy ludzi porających się z naśladowaniem jakichś światów. Naśladujemy zamiast tworzyć światy własne, skupione, uzależnione wręcz od debaty z publicznością i afektów, które przepływają zakryte, a które właśnie teatr najlepiej potrafi odsłaniać.

Takich przewodników znajduję najczęściej w prozie. Dziś stale i codziennie myślę o pisarzach, którzy przed około stu laty proroczo, choć powściągliwie opisali zmierzch europejskich bogów, który pogrążył naszą cywilizację w mroku do dziś nierozjaśnionym. Mam na myśli Franza Kafkę, Tomasza Manna i Marcela Prousta. Dziś do tego grona proroków dołączyłbym jeszcze Johna Maxwella Coetzeego.

Ich wspólne poczucie nieuchronnego końca świata, nie planety, ale modelu relacji międzyludzkich, porządków i rewolt, towarzyszy nam teraz dojmująco. Nam, którzy żyjemy po końcu świata. Wobec zbrodni i konfliktów, które podpalają coraz to nowe miejsca szybciej nawet niż wszędobylskie media nadążają z relacjami. Te pożary zresztą szybko się nudzą i bezpowrotnie znikają z prasowych doniesień, czujemy się bezradni, przerażeni i osaczeni. Nie potrafimy już budować wież, a mury, które uparcie wznosimy, nie chronią nas przed niczym, przeciwnie, same wymagają ochrony i troski, która pożera gros naszej życiowej energii. I nie mamy już siły, żeby próbować dojrzeć to, co jest za bramą, za murem. A właśnie wobec tego powinien istnieć teatr i w tym szukać swojej mocy. Zaglądać tam, gdzie patrzenie wzbronione.

Podanie usiłuje dociec tego, co niedocieczone. A że bierze początek z głębi prawdy, musi znaleźć swój koniec w niedocieczonym” – te słowa, które Kafka odniósł do metamorfoz podania o Prometeuszu odnoszę silnie do tego, jaki powinien być teatr i takiego teatru biorącego początek w głębi prawdy i znajdującego koniec w niedocieczonym wszystkim jego robotnikom, tym co na scenie i tym, co na widowni, życzę z całego serca.

Krzysztof Warlikowski

„Wjeżdżamy w bramy", reż. Konrad Dworakowski, Dotknij Teatru 2014 (Fot. materiały Dotknij Teatru)
Uwaga! Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W programie służącym do obsługi internetu (przeglądarce internetowej) można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Zgadzam się z polityką